داۋلەتبەك:
دارقان ەل، جاساي بەرسىن التىن كۇنىم،
سەندەر دەپ زەڭگىر كوكتە شالقيدى ءۇنىم.
اۋدارىپ قاسكويلەردىڭ ارام ويىن،
ۇلى ەلدىڭ الىپ بەرگەن بار تىرلىگىن.
ۇستىندە جەرشارىنىڭ مالداس قۇرىپ،
تەڭدىكتى جىر ەتۋدە حالقىم بۇگىن.
تاعى دا جاڭالىعىن باۋىرىنا الىپ،
باستالدى جيىرما ءۇشىنشى جارقىن جىلىم.
باستاعان تىڭ ومىرگە كەمەڭگەرىم،
ارنالدى وزدەرىڭە تارتۋ جىرىم.
انداس:
ال، داۋكە، ۇرپاعىمىز كوركەم ەلدىڭ،
ەل ءۇشىن ءبىرىمىز عوي تەر توگەردىڭ.
جاڭا ءداۋىر بىزدەرگە ەرىك بەرىپ،
توقتالماستان شالقىسىن ەركە ءۇنىم.
ەڭبەكشىل ەركىن ەلدىڭ باستاۋىندا،
اۋىلىڭنىڭ جەتىستىگىن شەرتە بەرگىن.
مەنداعى ۇيرەنۋدەن كەلدىم سىزدەن،
ايالاپ اعالىقپەن ەرتە بەرگىن.
ءانىڭىز كوككە بيىك اسقاقتاعان،
ەكپىندى قاس سۋىنداي تاستاپ قادام.
جىر ەتىپ جاڭا ءداۋىر باس مىندەتىن،
ءجون شىعار ولەڭمەنەن باسساق قادام.
داۋلەتبەك:
سوزدەرىڭ جىرعا ارقاۋ، كۇيگە نەگىز،
كەلەمىز ەتە-ەنە ءوسىپ سەن ەكەۋمىز.
تاڭداۋلى اقىنىسىڭ كۇنەس جاقتىڭ،
كوپ كورگەن ازاماتتان ۇيرەنەمىز.
حالقىمىز ۇزاق جىلدار ارمان ەتكەن،
قايتپاعان بولاشاقتىڭ العان بەتتەن.
ۇرپاقتان ۇرپاقتارعا مۇرا بولىپ،
بۇل جولدى بۇرىنعىلار جالعاپ كەتكەن.
قايتپايمىز جۇرتىمىزعا بەرگەن سەرتتەن،
مۇراتقا باعىتى ايقىن ەرلەر جەتكەن.
الدىمىزدا قانداي اۋىر مىندەت بولسىن،
شىعامىز بىرلىكتە ءبىز قالماي كوپتەن.
جەتكەندە ەكى مىڭىنشى جىلدارعا ءبىز،
كورەمىز نۇرلى زامان كەلەشەكتەن.
ءور حالقىم شابىت الىپ، شارىقتادى،
ءدۇبىرلى وسى ۇلى كەرەمەتپەن.
انداس:
بۇل كۇندە باقىتتىمىز، ەركىن ەلمىز،
جەڭىستىڭ شىڭدارىنا سەرپىلەمىز.
قاس، كۇنەس، كۇرەس، جەڭىس بار جاقسىلىق،
ەڭ تاتۋ، ورتاق بولعان كورشىلەرمىز.
مال ءورىپ، دارياداي ءدان اعىزعان،
قاسىڭداي كورىكتى وسى جاعاڭىزدان.
ەلىمنىڭ تابىستارىن جىپكە ءتىزىپ،
ءبىز بۇگىن كوسىلىپ ءبىر سالامىز ءان.
جاڭا ءبىر شارىقتادى ءداۋىر ءانى،
شاعىلىپ مەشەۋلىكتىڭ شاڭىراعى.
جيىرما ءۇش جىلدا جەتەتىن دابىرالى،
باستالدى ۇلى ساپار دابىرالى.
ارقاۋدى ۇستاپ وتاندى وڭالتۋعا،
جەڭىستى ءۇن ءار سالادان جامىرادى.
الامىز تابيعاتتىڭ سىرىن ۇعىپ،
دۇلەي كۇش ەركىمىزگە باعىنادى.
كونەلىك جەرمەن-جەكسەن بولدى داعى،
ەن دالامەن ەركىندىكپەن جامىرادى.
تەبىنمەن تىڭ كۇرەسكە اتتانامىز،
بولاشاقتىڭ نۇر شامى جاعىلادى.
ەلىمىز قۇدىرەتتى ەلگە اينالىپ،
تاۋلارى كونەلىكتىڭ شاعىلادى.
وسىنداي كۇرەس جاساپ، قۇلشىنىپ ءبىز،
باقىتتىڭ تۇرعىزباقپىز باعىن ءالى.
داۋلەتبەك:
ءبىر كەزدە اسپانىمدى بۇلت باسقان،
مۇڭايىپ قايعى-شەرمەن تۇردى اسپان.
ەجەلدەن ەركىندىگىن اڭساعان ەل،
كونەلىككە سالدى مىقتاپ قۇرىش، قاقپان.
بولاشاقتىڭ جەڭىستى جورىعىندا،
تالايلار بولدى بىزگە جالا جاپقان.
قۇرمەتتەپ جىرعا قوسسام استانانى،
استانام وسى جولعا باستاعانى.
ورنىعىپ ارماندارى بولاشاقتىق،
جادىراپ بارا جاتىر جاستار ءانى.
ايتايىق جىرعا قوسىپ بۇل رەتتە،
وسى ءبىر وركەنى مول باستامانى.
انداس:
بۇلدىرمەك بوپ وسىنداي ساناتتى ەلدى،
«سىرىنباڭ» (تورتتىك توبە) ۋلى ءنارىن تاراتتى، ەزدى.
ەرلەرىمىز باسشى بوپ بارىمىزگە،
جەڭىسپەن سامعايتۇعىن قانات بەردى.
«سىرىنباڭ» بىزگە قالىڭ زورلاپ تاڭعان،
باستاعى مۇڭ-قايعىنى تاراتتى ەندى.
شىرقالدى سوندىقتان دا جىرىم بۇگىن،
وراندى گۇلگە ەرەك قىرىم بۇگىن.
كەزدەسكەن جولىمىزدا كەدەرگىگە،
اڭعارتتىق ىنتىماقتىڭ مىعىمدىعىن.
شالقيدى وسى جايلى سالعان ءانىم،
ەمەس قوي جاڭا ومىردە تالعان جاعىم.
ەلىمنىڭ كوشىن باستاپ، جۇگىن تۇزەپ،
ىسكە اسۋدا ويداعى ۇلى ارمانىم.
داۋلەتبەك:
جادىراپ شۋاق شاشتى ەل كوكتەمى،
كوكتەممەن ۇلان-اسىر جەر كوكتەدى.
باقىتتى بايتاق وتان اسقاق تۇرىپ،
قۋاتتى بويعا جيدى جەر-كوكتەگى.
ەستىلىپ ۇلى جوبا، ۇلى جوسپار،
قول سوزدى سابيلەر دە جەر-كوكتەگى.
بولعان سوڭ ەلدە قايرات، جەردە ايبات،
وتاننىڭ جاڭالاندى كەلبەتتەرى.
باستالىپ جاڭا ءداۋىر باس مىندەتى،
تولقىننىڭ بوگەۋ بەرمەس كەلدى وكتەمى.
سابيدەي ماپەلەنىپ ءبىزدىڭ حالىق،
ۇلى وتان بەسىگى بوپ تەربەتىلدى.
انداس:
مىنەكي، سايگۇلىكتى قامشىلادىم،
جەڭىسپەن باسۋ ءۇشىن ارشىن قادىم.
بەرەكە، مەرەكنىڭ باستاۋى بوپ،
سارقىلماس شاشتى بىزگە ماي شۋاعىن.
قوسىلامىز شالقىتىپ ءبىز ەل ەڭبەگىن،
كەنەلگەن ەن بايلىققا كولەمدەرىن.
جولداعى قاقپا تاستى قاعىپ وتكەن،
جىرلايمىز بايتاق ەلدىڭ ءور وڭبەگىن.
جىرلاي بەر جاڭا ءداۋىر باس مىندەتتى،
جان اعا، انىڭىزگە ەلەڭدەدىم.
اقىن دەپ ءبىزدى حالىق قۇرمەتتەدى،
بۇل دا ءبىر ناق مايداندىق جىر مەكتەبى.
مادەنيەت، كوركەمونەر سالاسىندا،
تۇر تالاي جاڭا ءداۋىر مىندەتتەرى.
جاڭا تالاپ ەل جۇرەگىن ەلجىرەتتى،
قىزىل تۋدى كوگىمدە جەلبىرەتتى.
باستاي بەر شىڭدارىنا جىردىڭ ىلعي،
اقىلشى ءسىز اعاسىز ەر جۇرەكتى.
داۋلەتبەك:
بولەدى التىن نۇرعا ەرىكتى ەلدى،
شالقىتتى ەرىك بەرىپ سەرىكتەردى.
باس مىندەت، التىن زاڭدا بەلگىلەنگەن،
كوزدەگەن ەل بيىگىن بەرىكتەۋدى.
وسىنداي ۇلى دابىر ەڭبەكپەنەن،
جاسايمىز الەمدەگى كورىكتى ەلدى.
ەلىمنىڭ قۇدىرەتى اسىپ سوندا،
وتىرمىز زەڭگىر كوكتە كەزىككەلى.
انداس:
مىنە، اسقا اقىنداردىڭ شىعادى ءانى،
حالىقتىڭ ولەڭ بىزدەن سۇراعانى.
«سىرىنباڭ» كەدەرگى بوپ ءبىر كەزدەرى،
ەلىمىز العا اتتاماي تۇرالادى.
مىنە، ەندى ەل جۇرەگى ەلجىرەگەن،
تىڭداردا تابىس تۋى جەلبىرەگەن.
وڭالتۋ بارشامىزدىڭ بار مىندەتى،
كوپشىلىك مۇنى بىرگە بەلگىلەگەن.
تۇساۋلى اتتاي تۇرالاپ قالساق بۇرىن،
قادامىم ارشىن باسىپ ەندى جەلدى.
جاۋلاردى تۇمسىققا ۇرىپ، باسىپ مىسىن،
ىلىككە العىسىز عىپ كەرگىلەدى.
ەندىگى ەل باس مىندەتتى ارقاۋ ەتىپ،
كەرەمەت جەتىستىكتى وندىرەدى.
داۋلەتبەك:
قويماستان كوپتى مۇندا ەلەڭدەتىپ،
ەل تىلەگىن بەرەيىن ولەڭدەتىپ.
بولعان سوڭ باعدار ايقىن، جولىم تۋرا،
شالقيمىن ءتورت مۇحيتتان شالقىپ ءوتىپ.
عىلىمنىڭ شىڭدارىنا قانات قاعىپ،
قۇرامىز تۋعان جەردى دارقان ەتىپ.
بۇل ءمىنىپ، اي جەتەكتەپ، كوكتە ءجۇزىپ،
الامىن نايزاعايدان ارقان ەسىپ.
انداس:
قارىشتاپ العا باستىق بىرگە، مىنە،
دوستىق گۇلىن جايناتىپ كۇللى وڭىرگە.
جالاۋىن ىلەمىز ءبىز جاقسىلىقتىڭ،
شۇعىلاسىن جايناتىپ كۇن كوزىنە.
توگىلتىپ تابىس سەلىن سىركىرەتىپ،
دابىلى كوكتى جارعان دۇركىرەتىپ.
الامىز تەڭىزدەردەن شورتان ءسۇزىپ،
ءتورت مۇحيتتىڭ تەرەڭىنەن سۇڭگىپ ءوتىپ.
داۋلەبتبەك:
تاعى دا ءبىر ارقاۋىم التىن استىق،
استىقتىڭ ۇرپاققا زور سالتىن اشتىق.
ەگەر دە وسى ارمانىم ورىندالسا،
كەلمەيدى ءومىر بويى حالقىما اشتىق.
استىقتىڭ اۋىلىما تاۋىن ءۇيىپ،
قادامدى بولاشاققا ارشىن باستىق.
التىن ءداننىڭ ىرىسىن اسىرماق بوپ،
تالاپتانىپ، تاماشا قارقىن اشتىق.
انداس:
كۇرەسپەن يرادانى شىنىقتىرىپ،
الامىز تابيعاتتان ىرىقتىلىق.
دالاعا الۋان ورنەك سالا الامىز،
تىلسىمىن دۇنيەنىڭ ۇعىپ تۇرىپ.
الامىز ميلليون توننا استىق ءونىم،
ون ەكى ۇلكەن بازا قۇرىپ شىعىپ.
تابىسپەن كورەالماستىڭ ءىنىن ورتەپ،
تاستايمىز ورتا جولعا كۇيىك قىلىپ.
ونى دا ءبىزدىڭ ەلدىڭ ەڭبەككەرى،
ءوزىنىڭ تابىسىمەن تۇر ۇقتىرىپ.
بايلىقتى سان-ساناقسىز جاراتامىز،
ءدال الپىس ميلليون توننا قۇرىش قۇيىپ.
ەسەلەپ اتقارۋدا بۇل مىندەتتى،
وتىرمىز ىنتىماقتى تىنىس قىلىپ.
قۇلشىنا سايگۇلىككە قامشى باسىپ،
بارامىز شىڭعا تارتا سۋىت ءجۇرىپ.
داۋلەتبەك:
ءبارىمىز ءبىر نيەتتىڭ سابىندامىز،
كۇن سۇيگەن بولاشاقتى ساعىنعامىز.
كۇرەسكە بەلدى بۋىپ اتقا مىندىك،
الدىڭعى بارلىق شەپتەن تابىلامىز.
ۇرشىق قىپ ماشينانى اۋىلىمدا،
جاعامىز سونبەس بايلىق شامىن ناعىز.
اسپاننىڭ كوپ جۇلدىزىن مارجان ەتىپ،
قۋانا كەۋدەسىنە تاعىنامىز.
انداس:
– قارادىق ۇمىتپەنەن شىڭعا كۇلىپ،
ءتۇبى ءبىر اقتالادى مۇنداعى ءۇمىت.
كوك جۇلدىزىن ءسىز مونشاق ەتىپ تاقساڭ،
ءبىز ىلدىك قاراعايعا سىرعا عىلىپ.
تەتىگىن تەحنيكانىڭ بۇراپ-بۇراپ،
وتىرمىز تابيعاتتان سۇراق-سۇراپ.
اسپاننىڭ جەرگە اكەلىپ جۇلدىزدارىن،
بارامىز مارىسقا دا جۇراتشىلاپ.
دۇنيەنىڭ قوجالىق قىپ كەسىمىنە،
جاسايمىز تىلسىمداردىڭ شەشىمىن دە.
كۇشىنەن پايدالانىپ تەحنيكانىڭ،
بىتەيمىز بولسا الەمنىڭ كەتىگى دە.
داۋلەتبەك:
ورناتىپ عىلىم سىرىن ويعا ناعىز،
ۇيشىگىمەن جىلقى جايىپ، قوي باعامىز.
عىلىمنىڭ بارلىق سىرىن اقتارۋعا،
جاس بولىپ، كارى بولىپ قولعا الامىز.
ءمىنىپ-اپ اعاش اتتى كوكتە ۇشامىز،
ۇرپاققا ەرتەگى دە بولعان اڭىز.
عىلىم مەن ونەر، ءبىلىم جولىن اشىپ،
مىلتىق اپ ساتۋرندى قولعا الامىز.
دۇنيە كوزىن تىكتى بۇل دۇبىرگە،
تۇسكەن سوڭ بۇلتارمايتىن جولعا ناعىز.
ويتكەنى ءبىزدى العا جەتەلەيتىن،
تىڭ ساپار جۇرەكتەردە جولدامامىز.
انداس:
شالقيمىز تابىستىڭ ءبىز كۇندە ورىندە،
ۇقسايدى قىزۋىمىز كۇن كوزىنە.
عىلىمنىڭ سان جۇيرىگىن سايلاپ ءمىنىپ،
نەمە شولپانىڭمەن جۇرمەي بىرگە.
وتىرسىز وتتى ولەڭدى تولىمدى ايتىپ،
ءبىزداعى شىرقاتايىق قورىنباي تۇك.
عىلىمنىڭ تىلسىمدارىن شىن يگەرگەن،
جەر شارىن كوتەرەمىز دوبىڭداي عىپ.
ادىسپەن جاساپ ۇزىن سىرىقتاردى،
جينايمىز قولىمىزبەن بۇلتتاردى.
كۇن نۇرىنان ءبىر تەگىس پايدالانىپ،
ۇيرەنەمىز اي شارىندا ۇيىقتاۋدى.
داۋلەتبەك:
جۇمىسشىم باتىر قولمەن وت كۇرەگەن،
ارنالعان سولار ءۇشىن وتكىز ولەڭ.
باستاعان تىڭ جورىققا باستاما بوپ،
زاۋىتتار كوتەرىلدى كوك تىرەگەن.
وسىنداي جەتىستىكتەر الەمگە ايان،
كۇرەستە قانات قاعىپ، كوپ تۇلەگەن.
زاۋىتتار اعىتىلدى تۇساۋىنان،
قىرانداي كەۋدەسىنە كەك تۇنەگەن.
انداس:
دالامىز بايىپ وتىر ىرىس شالقىپ،
ەسەلەپ ارتتىرامىز ءجۇرىستى ارتىق.
بەينە ءبىر تىنىق مۇحيت سەكىلدەنىپ،
اعادى قولىمىزدان قۇرىش بالقىپ.
ءداۋىرىم كۇننەن-كۇنگە تۇرلەنەدى،
جاپ-جاڭا بولاشاقتا تۇرگە ەنەدى.
سەنىڭىز كەلەشەكتە ءبىر زاۋىتتى،
ءبىر عانا جۇمىسشى ءوزى مەڭگەرەدى.
شالقي بەر سوندىقتان دا ءۇمىت ارتىق،
وتتى جىر تۋا بەرسىن گۇلدەپ ەندى.
داۋلەتبەك:
قاباعىم وي ويلاسام تۇيىلەدى،
سان قىران ءتۇز قيادا شۇيىلەدى.
اسپاننىڭ اقشا بۇلتىن زاۋىتقا ساپ،
ۇرشىقپەن قارىنداسىڭ يىرەدى.
عىلىممەن ەگىن ەگىپ، كەڭ دالانى،
ديقانىم كۇشتى الاقان ۇيىرەدى.
زامانعا ساي تۋىلعان ەرلەرىم كوپ،
تابيعات يباسىمەن يىلەدى.
قارت وزەن، تارپاڭ تاۋىڭ باسىن يگەن،
سوم بىلەك ەرلەرمەن ەل سۇيىنەدى.
انداس:
وتىرمىز بولاشاقتى انىق ءبىلىپ،
يگەرەر تىلسىمداردى قانىق ءبىلىپ.
ۇعىنىپ زاڭدىلىقتى كەلەشەكتە،
جاسايمىز قولىمىزدان ازىق-تۇلىك.
سول كەزدە تاعى شالقىپ سالامىز ءان،
جىن-شايتان جوعالادى ارامىزدان.
نەشە ءتۇرلى ماتانى كوز اربايتىن،
كيەمىز تۇگەل توقىپ اۋاڭىزدان.
جەڭىسپەن شالقىتامىز جىرىمىزدى،
ويپاتقا ورناتامىز قىرىمىزدى.
ۇقتىرىپ تابيعاتقا ءتىلىمىزدى،
جاسايمىز اسپانداعى كۇنىڭىزدى.
داۋكە اعا، نەتكەن پىسىق كۇتىمدى ەدىڭ،
ءجون ءبىراق مىنانى دا تۇسىنگەنىڭ.
بۇل ەمەس قاجەتكە دە جاراتامىز،
زاۋىتتان شىققان ىس پەن تۇتىندەرىن.
داۋلەتبەك:
قولىما قۇرال الىپ ەل قامى ءۇشىن،
جات جاۋعا باستىرماۋعا ەر نامىسىن.
قورعايمىز ۇلى وتاندى عىلىممەنەن،
كۇشەيتىپ ەلىمىزدىڭ قورعانىسىن.
ەلىمنىڭ قورعانىسىن كۇشەيتەمىز،
بيىكتەن-بيىكتەرگە سامعاۋ ءۇشىن.
باستىرماي سۇيەم جەردى قاس دۇشپانعا،
ەلىمە ارنالعان شىن ار-نامىسىم.
ەل بىرلىگىن، جەر قامىن تازا ساقتاۋ،
حالقىمنىڭ جۇرەكتەگى ارمانى شىن.
انداس:
تەڭ جەڭىس شالقىپ بۇگىن ەلىمىزدە،
تابىستىڭ تاڭى اتتى جەرىمىزدە.
ءبىزداعى قورعانىستى شىن كۇشەيتىپ،
جاتتاردى جولاتپايمىز شەبىمىزگە.
اسىرىپ جاۋدىڭ سولاي كۇيىكتەرىن،
باسادى العا ماڭگى سۇيىكتى ەلىم.
ەلىمنىڭ ەركىندىگىن ورگە سۇيرەپ،
اسامىز دۇنيەنىڭ بيىكتەرىن.
وتىرسا قوس زومەگەر تىم اسىعىپ،
تۇرامىز وعان سەرگەك قۇلاق ءتۇرىپ.
قۇبىجىق اتومدارىن قولمەن ۇستاپ،
وزىنە جىبەرەمىز لاقتىرىپ.
سۇيەم جەر اتتاپ كىرمەك بولسا ەگەر،
قويامىز قانجالاتىپ، قۇلاققا ۇرىپ.
داۋلەتبەك:
جاقسى ءسوزدى ايتاسىڭ جول ۇققانعا،
جونەلدىك عىلىم دەگەن جورىقتارعا.
كوزىن اشقان ەڭبەكپەن ءبىزدىڭ حالىق،
ەل جولىندا كۇرەستەن زورىققان با؟
جەرىمنىڭ ءار ءتۇيىرى قورعاسىن وق،
قاڭعىعان جاۋ تانكىسى جولىققاندا.
كورەالماستار ويلاشى نە دەمەيدى،
ەلىمنىڭ ايباتىنان قورىققاندا.
گۇلدەنتىپ اعارتۋدى مەكتەپتەردى،
ۇزەمىز ايدىڭ بەلىن تەپسەك تەگى.
ديحانىم ۇستاز بولىپ جازسا كىتاپ،
قالامى بالىقشىنىڭ ەسكەكتەرى.
انداس:
– قالىقتاپ جەڭىسپەنەن ءان ۇشقاندا،
سانانى سالامىز ءبىز جارىستارعا.
بەل بۋىپ، قۇلشىنا ىسكە كىرىسپەكپىز،
جۇلدەدە باسقالاردان قالىسپاۋعا.
جىبەرمەي ازاماتتىق ەر كەزەگىن،
جويامىز جاماندىقتىڭ ەڭ كەزەبىن.
تانكىسىن تەڭىزدەرگە لاقتىرىپ،
قۋرايشا جاپىرامىز زەڭبىرەگىن.
داۋلەتبەك:
عىلىمنىڭ يگەرگەن سوڭ جايىن ءبىلىپ،
قول سوزساق الا الامىز ايىڭدى ءىلىپ.
كۇنى ەرتەڭ اتوممەنەن ەگىن ەگىپ،
مۇحيتتى ارالايمىز جايىن ءمىنىپ.
باعامىز ۇيدە وتىرىپ، مىڭداپ جىلقى،
تاقىمنان تاستالادى قايىڭ قۇرىق.
الەمگە اسقاقتاپ ءبىز جول تارتامىز،
قاناتتى مۇزدى شىڭعا جانىپ ءجۇرىپ.
زامانىم تالاپ بەرگەن، قانات بەرگەن،
كورىكتى ەل مەن جەرىمە سانات بەرگەن.
ەلىمنىڭ باقىتىنا، مۇراتىنا،
ۇلى جولدى بابالار قالاپ بەرگەن.
زامانىڭ جارقىن ءارى پاراساتتى،
ۇلى ارمان، ءۇمىت كۇتكەن تالاپتى ەردەن.
زامانىم جارقىن، جايلى ءومىر مەن،
ريزامىن تالمايتىن قانات بەرگەن.
انداس:
تۇرادى ەرلىگىمە اسپان كۇلىپ،
اسقاردى بوكتەرەمىز، شاتقالدى ءىلىپ.
توقيمىز بولاشاقتا كەزدەمە ەتىپ،
بۇلتىڭدى جيناپ الىپ ماقتا قىلىپ.
بەل شەشپەي ءومىر بويى كۇرەسەمىز،
بۇگىندە بولاشاقتىق اقتالدى ءۇمىت.
وتكەندە ادامدارعا بولعان اڭىز،
ىستەردى جاراتۋعا ويلانامىز.
ءبىزداعى ۇيدە وتىرىپ عىلىممەنەن،
ماشينەگە وتىرىپ قوي باعامىز.
بۇل مىندەت اۋىر ءارى داڭقى دا بار،
كۇش كەرەك ايدى اسپاننان تارتىپ الار.
تايىنباي ەش نارسەدەن العا اتتايمىز،
ويتكەنى داڭعىل جول بار، حالقىم ادال.
جاقسى ەكەن وتتى ولەڭدى سالعانىڭىز،
شابىتتى مول تاربيە العانىمىز.
بىرلىكتە قول ۇستاسىپ كىرەسەيىك،
بولاشاق ورىندالسىن ارمانىمىز.
1978 جىل 7-اي، نىلقى.
«ادەبيەت» جۋرنالىنىڭ 1978 جىلعى 10-سانىندا جاريالانعان.
دەرەككوز: دودا: (ايتىستار مەن تاريحي-ەتنوگرافيالىق جىرلارى) / ا. وماراقىن ; [قۇراستىرعان: ءا. ماجاي [ج. ب.] .- تالدىقورعان : [ب. ج.]. https://kazneb.kz/kk/catalogue/view/1657687
“Q-Andas” اقپاراتتىق اگەنتتىگى











