قارا تاۋدىڭ باسىنان كوش كەلەدى،
كوشكەن سايىن ءبىر تايلاق بوس كەلەدى.
قارىنداستان ايرىلعان قيىن ەكەن،
قارا كوزگە مولدىرەپ جاس كەلەدى،
– دەپ كەلەتىن «ەلىم-اي» ءانىنىڭ جۇرەك قىلىڭدى تەربەمەيتىن كەزى جوق. ءان اۋەنىن ەستي سالا قيىندىعى مەن ازابى ۇلاسقان قاسىرەت پەن قايعى كوز الدىڭا كەلەدى. ءيا، قازاقتا مۇنداي ءان كوپ. زاتاەۆيچ تاڭقالعانداي، قازاقتىڭ جانى دالاسىمەن ۇندەسىپ، ءان سالىپ جاتاتىنى انىق. كەشەگى ءبىرجانسال مەن اقانسەرى، پالۋان شولاق پەن جاياۋمۇسادان باستاپ، عۇدامااباي، بۇگىنگى ءشامشى، ءابىلاحات، اسەت، نۇرعيساعا دەيىن ءجىبىن ۇزبەي كەلە جاتقان ونەردىڭ حالىقتىڭ جۇرەگىنە جىلۋ، نامىسىنا قورعان، ويىنا ورام بولعانىن تۇسىنە الامىز. ارنينە، سول اۋەندەر بۇگىندە بۇلدىرگىسى بۇلىنبەي، كوڭىل قۋانىشىنا اينالۋدا.
مۇحتار شاحانشا ايتساق، ءار ءداۋىردىڭ وزىنە ساي التىننىڭ دا نارقى وزگەرىپ وتىراتىنى وسى بولسا كەرەك. نۇرعيسانىڭ «سارجايلاۋ»، ءابىلاحات ەسباەۆتىڭ «ۇستازىم»، دانەش راحىشتىڭ «قويشى ءانى»، «جىلقىشى ءانى» سول تۇستاعى قازاق ءومىرىنىڭ وزەگىنەن تۋعان دۇنيەلەر ەدى. الايدا، بۇگىنگى ءومىر وزگەشە، قازاقتىڭ دا كۇن كورىس ءتاسىلى وزگەردى. ەڭ باستىسى، تاۋەلسىز ەلدىڭ قۇراۋشىسى بولىپ وتىرعانى. تاعى ءبىر جاعىنان، قاراكوزدەرىمىز تەحنيكانىڭ ءتىلىن مەڭگەرىپ، شارۋاسىن شالقىتىپ جاتىر. بىراق، ولاردىڭ جۇمىس ورنىنا بارا قالساڭ تاعى دا وزگە ۇلتتىڭ اۋەندەرى شىرقالىپ جاتقانىن ەستيسىڭ. نەگە؟… الدىڭنان سان سۇراق كولدەنەڭدەپ شىعا كەلەدى.
تاياۋدا قالامىزداعى ءبىر كاسىپتىك-تەحنيكالىق كوللەدجدىڭ قۇرىلۋ مەرەكەسىنە وراي ۇيىمداستىرىلىعان سالتاناتتى شاراعا قاتىستىم. مۇندا ءبارى دە جاقسى دايىندالعان. ستۋدەنتتەر ءبىلىم ورداسىندا وقىتىلاتىن 13 ماماندىق بويىنشا ساحنالىق كورىنىس داياىنداپ، ونى انمەن ايشىقتاپ كورسەتۋگە تىرىستى. بىراق، وسى بارىستا اس دايارلاۋ ماماندىعىندا عانا قازاقتىڭ «داستارقان» ءانى شىرقالعانى بولماسا، وزگەلەرىندە ورىس نەمەسە اعىلشىن تىلىندەگى اندەرمەن سۇيەمەلدەنگەنى كوڭىلىمە ۇنامادى. بۇل تۋرالى، شارانى ۇيىمداستىرۋشىلاردان سۇراپ كورگەن ەدىم. جايسىز جاۋپقا جانىم اۋىردى. «ماناندىقتارعا ساي كەلەتىن قازاقشا ءان تابىلمادى»، – دەپ قايىردى ولار. سوسىن بۇل پىكىردىڭ قاتە ەكەنىن دالەلدەمەككە تىرىسىپ، قولىمدا بار ءان جيناق پەن بەينەتاسپانى اقتارىپ كورگەندە بارىپ ولاردىڭ ايتقانىنىڭ دۇرىستىعىنا كوز جەتكىزدىم.
قاراكوزدەرىمىزدە وزگە ۇلتتىڭ اندەرىنە قۇمار ەمەس، وكىنىشتىسى، قازىر قازاقتا تەحنيكا مەن كاسىپتىك ماماندىققا ارنالعان ءان جوق. ارينە، ماشينا جوندەۋشى زەرگەردىڭ ءتىلىن، بالىق وڭدەۋشى باقتاشىنىڭ سىرىن، باعبان جيھاز جاساۋشىنىڭ ويىن بىلمەيدى. تاعىسىن تاعىلار. وسىنىڭ وزىنەن-اق ءار ادامنىڭ ماماندىعىنا ساي تالعانىنىڭ بولاتىنىن بىلۋگە بولادى. سوندىقتان وسى قاجەتتىلىككە نەگىزدەلگەن اندەرگە قۇمار بولاتىنى انىق. الايدا، تەحنيكالىق ماماندىق يەلەرىنىڭ تالعانىما ساي كەلەتىن قازاق تىلىندە ءان بولماعان سوڭ، وزگە ۇلتتىڭ وسى باعىتتاعى اۋەندەرىنە ءتانتى بولماي شاراسى قالمايدى. ءبىز «تەحنيكانىڭ ءتىلى قازاقشالانباي، قازاق ءتىلىنىڭ كوسەگەسى كوگەرمەيدى»، – دەپ جاتامىز. ال، تەحنيكانىڭ قىزىعى مەن قيىندىعىن بەينەلەيتىن نازدى دا سازدى اندەر تۋماي، تەحنيكانىڭ ءتىلى ەشقاشان قازاقشالانبايدى دەگەن ويعا كەلدىم. سوندىقتان بۇل اقتاڭداقتى ەرتەرەك قولعا الماساق، باياعى جارتاس سول جارتاس بولىپ قالا بەرمەك. ياعني، قازاقتىڭ ءتىلىن قانشا بۇراساڭدا، قۇلاقتان كىرىپ، بويدى الاتىن رۋحاني تاۋەلدىلىكتەن قۇتىلا الماسىمىز انىق. سوندىقتان قازاق كومپوزيتورلارى شوۋ بيزنەس دەگەن تۇسىنىككە جارماسىپ الماي، ءبىر ءسات وسى جاعىنا دا كوڭىل اۋدارسا نۇر ۇستىنە نۇر بولار ەدى
.
قاجەت انداس
«Q-andas» اقپاراتتىق اگەنتتىگى











