Төрт жылдан бepi аштықтан болсын, Николайдың тізесінен болсын, большевиктің содырынан болсын әйтеуір, көрмеген шығынға ұшырап, ақыры таусылуға бет алып аяныш халге душар болған Жетісу және Сырдария облыстарындағы қазақ-қырғыздарды Арқадағы тоң облыстарға бөліп көшіріп алудан басқа амал жоқ. Өйткені, елден тиындап, тебендеп жиған жылумен оларды тойдыра алмайтынымызға көз жеткендей болды. Арқадан астық апарып тойындырарлық жер алыс, жол құмдық, жазық сахара болған соң, тартқан астықтың құты кетеді. Арзанға да түспейді. Оның үстіне оларды тегіс тойындыратын азық-түлік ол жерге жете алмайды және міндеті большевик бip үйлі жанды Арқаға әкелуге ер – көлік жетеді. Азық – түлік жеткізуге бірнешеуімен қойылған. Оның үстіне олардың іске жарайтыны мұнда келген соң, өз қотырын өздері де қасып кетер және мұндағы тоқ ағайындар аш-жалаңаш туысқандарын көздері көріп отырған соң, қолдан келген жәрдемдерін етпей, шыдап отыра алмас еді.
Ахмет ЖАНТАЛИН
«Жас азамат», 1917, № 50.
Түп нұсқа араб харпінде
Аударған Қажет Андас
О ПЕРЕСЕЛЕНИИ КАЗАХОВ СЕМИРЕЧЕНСКОЙ И СЫРДАРИНСКОЙ ОБЛАСТЕЙ В САРЫ – АРКУ
(МОЕ МНЕНИЕ О ПОМОЩИ ГОЛОДАЮЩИМ КИРГИЗ-КАЗАХАМ)
Нам нечего не остается, кроме как переселить киргиз-казахов Семиречья и Сырдарьи, которые в течение четырех лет бедствуют от голода, от» сапога» Царя Николая от большевикских злодеяний, и которые сейчас находятся на грани вымирания – в богатые области Сары – Арки. Потому, что мы не можем прокормить их на те копейки которые собирает народ. А из Арки возить продовольствие – путь далек, дорога тяжело проходимая – бескрайние степи, пески, будут потери в продовольствии, хлебе. Да и обойдется это в три дорога.
Переселенных киргиз-казахов, первое время, поддержат местные братья, которые имеют такую возможность. А дальше они сами смогут прокормить себя.
Ахмет Жанталин
Газета «Жас Азамат» №50, 1917 год.
Материал подготовлен по переводу Кажета Андaса.
Перевод на русский язык – Сабыржан Калиев.
Источник: информационное агентство “Q-Andas”.
Жалғасы бар…











