ءبىر كۇنى تۇماۋ ءتيىپ جۇمىسقا تۇشكىرىپ، پىسقىرىپ كەلدىم. مەنىڭ جاعدايىمدى كورىپ جانى اشىدى ما، جوق، تۇماۋ وزىمەدە جۇعىپ كەتپەسىن دەگەن ساقتىق پا كەرەكتى زاتىن ساتىپ الۋعا كەتكەن دوسىم ماعاندا ءبىر بەتپەردە ساتىپ الا كەلىپتى.
ونى قولىما الىپ كۇلدىم.
بۇل قىلىعىم وعان اسا ۇنامادى. سوسىن ونىڭ ءمəنىسىن تۇسىندىرۋگە كوشتىم.
…وسىدان تۇرا 30 جىل بۇرىن جوعارى وقۋ ورنىنا شاقىرتۋ الىپ، الىپ-ۇشىپ ۇرىمجگە جول تارتتىم. ۋنيۆەرسيتەتكە جەتىپ، قۇجاتتارىمدى وتكىزىپ، جاتاقحاناعا ورنالاسۋعا بەتتەدىم. مەن بەلگىلى سەبەپتەرمەن ءبىر جەتى كەشىگىپ كەلگەندىكتەن باسقالار وزدەرى تاڭداعان جاتاقحاناعا ورنالىسىپ الىپتى.
– جاتاقحانادا بوس ورىن قالعان جوق. تەك ەكى ادامدىق بولمەدەگى ءبىر ورىننىڭ بوس تۇرعانىنا ءۇش جىل بولدى. كورشىڭ وكپە اۋرۋىمەن اۋىراتىندىقتان باسقالار ونىمەن بىرگە تۇرعىسى كەلمەيدى. دəرىگەرلەر وكپە اۋرۋىنىڭ بۇل ءتۇرى جوقپالى بولماعاندىقتان وقۋىن جالعاستىرىپ جاتىر. بۇل سوڭعى وقۋ جىلى. ەگەر قورىقپاساڭ سوندا تۇر، – دەپ كەڭەس بەردى جاتاقحانا باسقارۋشى.
باسىندا ويلانىپ قالدىم. سوسىن باسقارۋشىعا ەكى ساعاتقا قيىلا سۇرانىپ، قالانىڭ ورتالىعىنداعى تەلەكومعا تارتتىم. ول كەزدە بۇگىنگىدەي سوتقا دەگەن جوق. جارتى ساعات كەزەكتە تۇرىپ، əكەمنىڭ جۇمىسىنا تەلەفون شالدىم.
تەلەفون تۇتقاسى سəل تۇرىپ كوتەرىلدى. ارعى جاعىنان əكەمنىڭ ماقپال قوڭىر ءۇنى ەستىلدى. اۋىلدان العاش ۇزاپ شىققان ساپارىم بولعاندىقتان كوزىمە جاس ءۇيىرىلىپ، ءۇنىم شىقپاي قالدى. سوسىن جايلاپ ساباما ءتۇسىپ، مəن-جايدى əكەمە باياندادىم.
– «قىرىق جىل قىرعىن بولسا دا اجالدى ادام ولەدى» دەگەن بار. تاقالىپ تۇرعان اجال التىن ۇيگە قاماپ قويسادا əكەتەدى. ولىمنەندە قيىن نəرسە بار. ول – وزىڭە دەگەن سەنىم مەن وزگەگە دەگەن اياۋشىلىقتان اجىراپ قالۋ. قالعانىن ءوزىڭ شەش، – دەپ تەلەفون تۇتقاسىن جايمەن قويدى.
سول كۇننەن باستاپ ول ەكەۋمىز ءبىر بولمەدە تۇرا باستادىق. باسىندا ازداپ تارتىنىپ جۇرسەم دە، سەزدىرمەۋگە تىرىساتىنمىن. بۇنى ول دا سەزەتىن. ۋاقىت وتە كەلە الاڭداۋدان ارىلىپ، جاقىن ارالاسىپ كەتتىك. ستۋدەنتتىك ءومىر باسىمىزدان ءوتتى عوي. كەيدە ءبىر كەسە استى ءبولىپ ءىشىپ جۇردىك. ول سۋرەتشى ەدى، كۇي شەرتىپ، əن سالعاندا كوپ ادام قىزىعاتىن. بىراق جاقىنداۋعا باتىنا المايتىنى بەلگىلى بولىپ قالاتىن. ال بولمەنىڭ ءىشى مەنىڭ كىتاپ، قاعازىممەن اۋزى مۇرنىنا شىعىپ جاتاتىن.
ءبىر جىل جۇبىمىز جازىلعان جوق. بىرگە كينوعا بارامىز، دەمالىس كۇندەرى قالعا جاقىن اۋىلدارعا قىدىرامىز. ءسويتىپ ءجۇرىپ، ءىر قىزعا بىردەي عاشىق بولىپ، كوزىمىزبەن سوعىسىپ جۇرگەن كەزىمىز دە بولدى. بىراق ورتاق قىزىعۋشىلىعىمىز كوپ ەدى. دەمالىس كۇندەرى ول بوياق-سوياعىن، مەن كىتاپ-قالامىمدى كوتەرىپ تاۋعا بارىپ، ءبىرىمىز سۋرەت سالىپ، ەكىنشىمىز ولەڭ جازىپ قايتاتىنبىز. ول مەنىڭ ۇيىمە، مەن ونىڭ ۇيىنە قوناققا دا باردىق.
وسىنداي قىزىق، قيىندىقپەن ءبىر جىل ۋاقىت جىلجىپ وتە شىقتى. ول وقۋىن ءبىتىرىپ، ديپلومىن الىپ، اۋىلىنا قايتاتىن كۇنى مەنى قۇشاقتاپ تۇرىپ قوشتاستى. كوزىنەن جاس شىعىپ كەتتى. ول ماعان دەگەن ريزاشىلىعى ەدى. كەيىن باسىما قيىن ءىس ءتۇسىپ، تاعدىرىم تالقىعا سالىنعاندا سول دوسىم مەن ونىڭ دوستارى جان ۇشىرىپ ءجۇرىپ، اراشالاپ الدى.
ءبىر قىزىعى ول ەكەۋمىز دە ءəلى ءتىرىمىز. بىزگە ۇركە قاراپ، الىستان اينالىپ كەتەتىن تالايلار بۇل كۇندە قاتارىمىزدا جوق. جەر جامانداماسىن.
Əكەمنىڭ سول كەزدە ايتقان:”قىرىق جىل قىرعىن بولسا دا اجالدى ولەدى”، – دەگەن ءسوزى كۇنى بۇگىنگە دەيىن ماعان سەنىم بەرىپ كەلەدى. Əر ساپارعا اتتانعان سايىن سول ءسوزدى ەسىمە الامىن.
بەتپەردە ءبىزدى ميكروپتان قورعايتىن شىعار. بىراق ادامگەرشىلىكتەن الىستاتىپ جىبەرەدى.
قاجەت انداس
«Q-andas» اقپاراتتىق اگەنتتىگى.











