Рақымбаев Нұрғалық 1897 жылы орта шаруа отбасында дүниеге келген. ол 1920 жылдары Қаратал өңірінде комсомол-жастар ұйымын құруға қатысады. 1930 жылдары ауыл шаруашылығы артелін, соңынан колхоздарды ұйымдастыруға ат салысады. Колхоз басқармасы ауылдық Кеңес төрағасы қызметін атқарады. Нәубет жылдары (1937 ж.) алғашқылардың бірі болып түрмеге жабылды. Ізінше 5-6 айдың ішінде ақталып шығады. 1944 жылы Қазақстанның ауылдық кеңес төрағаларының І-съезіне делегат болып қатысады. Сол жылы Кеңес Одағының «Құрмет» орденімен марапатталады.
Ауылдық Кеңестің төрағасы болып тұрған кезінде 1951 жылы «халық жауы» ретінде 8 жылға бас бостандығынан айырылады. Інісі Рақымбаев Нұрқасым Москваға арнайы барып, Жоғарғы Кеңес Президумының төрағасы Горкиннің қабылдауында болады. Ісі Жоғарғы сотта қайта қаралып, ағасы 8 ай дегенде түрмеден босатылып, ақталып шығады.
Кейінгі жылдары зейнетке шыққанға дейін ауыл шаруашылық саласында басшылық қызметтер атқарады. Бертінде 1978 жылы қайтыс болады.
Өз арасынан жау іздеген сол бір қиын заманда бір әулеттің қос бірдей бетке шығар азаматтары жазықсыз жаланың құрбанына айналған. Алайда «Аққа Құдай да жақ» дегендей ақталып шыққан мысалдары көптеп ұшырасады. Солардың бірі Рақымбаев әулетінен тараған Нұрғалық пен Нұрқасым ақсақалдар болатын.
Рақымбаев Нұрқасын қазіргі Бірлік ауылында орта шаруа отбасында дүниеге келеді. Ол 1920 жылдардың аяғында НКВД құрамы бөлімшесінде қызмет етеді. Ал 1930 жылдары ел шырқын бұзған бандылармен шайқастарға қатысады. Аудандық партия комитетінің шешімімен1933-1934 жылдары жаңадан құрылған Көкбастау колхозының басқармасы болып тағайындалады.
Ұлы отан соғысы басталғанда Нұрқасым Рақымбаев Қазақстан колхозының төрағасы екен. Ол 1941 жылдың аяғында (броны бола тұрса да) өз еркімен Отан қорғауға аттанады. Ленинград, Волохов майдандарында шайқасып, Прибалтика елдерін азат етуге, Кенигсберг қаласын алуға қатысады. Соғыс аяқталғаннан соң 1946 жылы әскер қатарынан босап, елге оралады. Отан қорғаудағы ерлігі үшін және бірнеше медальдармен марапатталады. Мұнан соң Қаратал ауданы шаруашылықтарында басшы қызметтер атқарады. Алайда 1951 жылы ауыл шаруашылығына келтірген зияны үшін деген желеумен (19 қозы тышқақтан өлген) «халық жауы» ретінде колхоз басқармасы қызметінде жүріп 10 жылға сотталады. Арада екі жыл өткен соң, 1953 жылы Сталиннің өлімінен кейінгі жылымықтан соң рақымшылық жасалып, түрмеден босатылады. Өмірінің соңына дейін (1957 ж.) Бірлік колхозында жауапты қызметтер атқарады.
Оның кіндігінен тараған біздер – Мақсат (марқұм) пен өз басым, інім Мұрат ардақты әкемізді әркез мақтан әрі қастер тұтамыз.
Максим РАҚЫМБАЕВ
Ұрпағы. Талдықорған қаласы.
Жарияланды. Қараман Қ. Қаратал ақтаңдағы: тарихи-танымдық кітап-Алматы: «Тоғанай Т». 2015. -240 б. -170–171 б.











