Орналасқан жері: Кербұлақ ауданы, Нұрым ауылының яғни бұрынғы Қалмаққораның солтүстік шығыс жағында орналасқан
Зерттелдуі: жергілікті өлкетанушы Мұраш СЕМБАЕВ зерттеу жүргізген.
Сипаттамасы: Бердіқожа қажы 1850 жылы туып, 1915 жылы дүние салған. Қажының зиратында арабша жазуы баркөрнекті күмбез орнатылған. Дәулеті, рухы күшті қажы үшін орнатылған күмбез Нұрым ауылының яғни бұрынғы Қалмаққораның солтүстік шығыс жағында орналасқан. Күмбезді өте шебер бір ноғай тұрғызыпты. Кірпішін жергілікті топырақтан ешкінің қылы мен майын қосып құйып, оны жасыл бұл кірпіш бүгінгі қызыл кірпішке мүлдем ұқсамайтындығы да содан болар.
Бердіқожа қажы екі әйел алыпты. Екі зайыбынан 9 ұл, 7 қыз көріп, артына ұрпақ қалдырған.
Аңыз-әңгіме: Тезек төре о баста Күреңбел өңірін мекендеп, ұлы жүздегі Албан елінің сұлтаны болғаны белгілі. Күндердің бір күнінде Тезек төре қатты науқастанып, жатып қалыпты. Хал үстінде жатып аурудан жазылу үшін жан-жаққа кісі салып, тәуіп-молда, ем-домшы іздейді. Жақын маңнан ондай адам шыға қоймайды. Біреулерден естіп-біліп дегендей, Тезек төреге Өзбек елінің Андыжан шахһарында Садық деген тәуіпті алдыртыпты. Садық тәуіптің емшілік қасиеті соншалықты жоғары екен. Түрлі шөптен дәрілер жасап қолдану арқылы хал үстіндегі Тезек төрені науқастан айықтырады. Науқастан сақайған қуанышты Тезек төре Садықпен хан жөн сұрасып, етене араласады. Садықтың басы бос, салт екен.
⦁ Бір күнгі жақсылыққа мың күндік сәлем деген бар. Сен мені өлім аузынан алып қалдың. Не тілегің бар, айт, бәрін де орындаймын, – дейді Тезек төре.
⦁ Еш тілегім жоқ, деген Садыққа Тезек төре:
⦁ Ендеше, менің тілегім бар. Өзіңнің басың бос, салт адам екенсің, сені аяқтандырайын. Барлық шығын менен болсын. Мен төре болсам, сен Төлеңгіт інімнің бірі бол, – деп қолға салады.
Садықты ақыры осында қалуға көндіріп, оны үйлендіреді. Сөйтіп, Садық тәуіп осы өңірде қалады. Садық үйлі-жайлы болып, бала сүйеді, ұлының атын Бердіқожа қояды. Басқа да ұл-қаздары болыпты.
Бердіқожа ержетіп, мал бағуға жарайды. Осы өңірдегі белгілі бір байдың малшысы болады. Әркімнің бағына қарай дегендей, бір күні сол бай Меккеге дәм тартып, артынып-тартынып, малды айдатып сапарға шығады. Мал бақтыру үшін өзімен бірге Бердіқожаны да ала кетеді. Жаста болса пысық Бердіқожа осылай Меккеге барып, қажы атанып қайтады.
Бердіқожа Меккеге барып келген соң басына бақ қонып, дәулеті артып ел арасында беделі арта түседі. Қазіргі Басши ауылының маңынан ары-бері өткен жолаушы мен саудагерлерге арнап асхана, дүкен ашады. Демалатын орын ұйымдастырып, бекет құрады.
Сілтеме: Мұраш Сембаев, «Басшиым – бақыт мекенім». Талдықорған. «Офсет» баспаханасы. 1998. 96 б. -56-57 б.
Q-Andas ақпарат











