Жансарбай Ұлтарақұлы емшілік пен қатар егіншілік жұмысты қоса атқарып, елді отырықтастыру, диқаншылықпен айналысу қатарлы жаңаша тіршілікке бетбұруға жетелеп отырған. Кеңсудың кең жазығына тары егіп, оны өңдеп, ауылдастарын ішер астан тарықтырмаған. Ол кісінің еккен тарысы жыл сайын бітік өсіп, мол өнімге кенеледі екен. Күзде тарыны орып алған соң ауыл-аймақ жиылып, тары қайнатып, оны түйіп, өңдеумен айналысады.
1910 жылдары атақты шешен, жүйрік ақын Жапсарбай Сасанұлы ел аралап жүріп муз қырманға тау болып үйілген тарыны Кеңсудан баса соққан сары желге білегін сыбанып тастап сапырып жатқан Жансарбайдың үстінен түседі. Кепсен ала кетпекші болып қараса, ыдысы жоқ екен. Сөтсе де құры кеткісі келмей:
- Ассалаумағалайкум Жансарбай,
Қара тамырда жүрсің алдыңа жан салмай.
Қырман толсын әттеген-ай,
Келіппін-ау кепсен алуға қап салай, – депті.
– Алыңыз, ақ түйенің қарны ақтарылып жатқан мынадай алтын күзде қырманға келіпсіз, кепсен алыңыз деп жүннен тоқылған қара дағарға толтыра тары салып беріпті, – деген сияқты аңыз әңгімелер өте көп. Бұл ағаш қалақты Жансарбай Ұлтарақұлының өзі қайыңнан шауып жасаған.
Жәдігер бұгінде Андас отбасы қорында сақтаулы тұр.
Тарих талғарында [Мәтін] : (Тарихи зерттеулер, эссе, мақалалар) / А. Омарақын- Талдықорған : [б. ж.] , 2022.– 500 дана . – ISBN 978-601-7865-39-9, ISBN 978
https://kazneb.kz/ru/bookView/view?brId=1657755&simple=true#
жалғасы бар…
